DILÊ SEFÎL / Xizan Şîlan

0
1.193 views

 

ez

li nîvê şevên bêhnteng

serê xwe datînim ser balîfa

bîranînan

di keservedena bêxewiyê de

kûr û dûr diponijim

mîna derwêşên gerok

berê xwe didim çolistanên

nediyar

li rêwîtiya kelem û striyan

pêrgî êşa salên kambax têm

tîra janeke bêderman

di kezeb û gurçikên min re

diçe xwarê

li ber wîzîna ba û bagerê

stûna pişta qederê

qelişî

li hewşa bav û kalên min

mişkên kor cirîd

diavêjin

kul û kederan

axîn û nalînan

di sînga felekê de konê xwe

vegirtin

per û baskên hêviyên geş

şikestin

li temenê perîşan

deriyê qismet û arzûyan

qet ji min re venebû

kefenê eşqa mirî

xwe li movikên stûyê reben

alandiye

çem û rûbarên bi coş

xemgîn û melûl

diherikin

memikên bêrîkirin û hezkirinê

ji şîr ve bûn

dengê qebqeba kewan

hate birîn

li bajarê xerîbiyê

tovên hesretê li baxê hinav

hate reşandin

birîneke xedar

li ser laşê mîrata tenêtiyê

qalik girt

stêrk

bi îskeîsk rondikên xeman

dibarînin

keskesora baranê

şara reş li eniya xwe

girêda

hestên şîrîn

li endîşeyên jiyana nîvco mayî

hatin guvaştin

di bêdengiya sebira xwe de

hatim kuştin

helbest

di qêrîna gewriya xwe de

xwîn vedirişe

dilê sefîl

li kelecana tirseke xof

diperpite

ez wek pelên dara rizî

berba dibim

xeyalên rojên şad

mişextî goristana bêxwedî bûn

pozê pênûsa serhildêr

xitimî

ronahiya finda giyan

li min reştarî bû

keştiya xewnên rût

li perava ramanên tevlihev

asê ma

ken û girîn

min ji bîr kirin

demsalan

xatir ji min xwestin

li bêçaretiya deman

dibim nêçîrvanê bilbilê

qefesa xwe

û ez

agirpêta cîgera peritî

bi kufekufa dûmanê cixara pêçayî

vedimirînim

 

Xizan Şîlan

2016-10-25

Stockholm

 

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Bildir
guest
0 Yorum
Inline Feedbacks
View all comments